Uit het leven van een Handelsreiziger
Geachte mevrouw,
Bij nader inzien lijkt het mij niet zo'n goed idee om met u in zee te gaan. Ik ben MIDAS PANDORA. Ik ga het helemaal maken. Mijn werk is fantastisch. Een blik op mijn werk, moet voldoende zijn om te beoordelen of u er wel of niet brood in ziet. U heeft er foto's van gezien tijdens mijn eerste bezoek aan uw zaak; U heeft ruimschoots de de gelegenheid gehad om het op mijn site te bekijken; Een afspraak die u vanmiddag met mij had vergat u; U was er van op de hoogte dat ik u vanavond zou bellen. Desondanks heeft u nog bedenktijd nodig en verwach u dat ik u nòg een keer bel....? Ben u helemaal besodemieterd!!!
Ik ga alleen in zee met galeriehouders die enthousiast zjin over mijn werk. Als ik bezig ben met schilderen ben ik kunstenaar. Als ik galerieën bezoek, ben ik zakenman en is er maar een ding van belang: Kunnen er zaken gedaan worden? Valt er iets te verdienen? Zo nee, geen probleem. Er zijn 700 galeriëen, alleen al in Nederland. Maar dat getreuzel, gezever, getwijfel, dat: "Komt u toch nog maar eens terug", daarmee heb ik het helemaal gehad hier in Limburg met al die kakmadammen. Misschien hebben jullie niks beters te doen; Ik heb geen behoefte aan dat kat en muis spel. Nog een paar galerieën en ik kan ze allemaal afschrijven. SWAT! Desnoods ga ik verhuizen naar de maan.
Slaapt u rustig verder!
MIDAS PANDORA