Moet ik die onzin allemaal lezen?
Moet ik deze onzin allemaal lezen? Nee, dat hoef niet. Als u het allemaal onzin vindt, dan is het beter om niet verder te lezen. Als u het wel interessant vindt, lees dan verder.
U zult merken dat de onderwerpen in deze blog vooral gecentreerd zijn rond mijn beslommeringen als kunstenaar en mijn vorderingen mijn werk aan de man te brengen. Nogal veel persoonlijke besognes zult u denken. En dat is ook zo.
Ikzelf, MIDAS PANDORA, hecht er waarde aan om mijn fans een blik te gunnen achter de coulissen van mijn werk. Ook vindt ik dat ik dit verschuldigd ben aan galeriehouders en andere geïnteresseerden,die mijn werk op hun merites willen kunnen beoordelen, en een van de middelen die daar bij kunnen helpen, is hun inzicht te geven in de persoon MIDAS PANDORA.
Zeer belangrijk voor mij, is het ook om me te kunnen uiten. Gedachten die anders onuitgesproken zouden blijven, vinden hier hun plaats, en vormen aanknopingspunten voor communicatie. Ook veel zaken die normaal gesproken in het verbogen plaatsvinden, komen op deze manier in de openbaarheid. Dat geeft me een middel om met te verdedigen tegen onheuse bejegeningen en misstanden. Zo sta ik er niet alleen voor. Ik ben mij er van bewust dat sommigen deze openbaarheid helemaal niet op prijs stellen, maar ga er van uit dat dat diegenen zijn, waar ik sowiso niet veel van te verwachten heb.
Ondanks de vele privé perikelen, zult u merken dat er toch veel te genieten valt. Het leven van een kunstenaar is nu eenmaal vol van interessante voorvallen. Daarnaast maakt dat leven deel uit van een groter geheel: De wereld. En op die wereld heb ik een open oog. Ik ben gezegend met een wijde blik en grote opmerkingsgave.
Tot nu toe word deze blog niet echt gelezen. Erg veel mensen weten nog niet van het bestaan van MIDAS PANDORA, nog minder van het bestaan van de blog. En zelfs wie er van weet, zal er niet altijd in geïnteresseerd zijn. Voor mij is het een soort surrogaatcontact. Iemand stelde voor dat ik moest gaan biljarten om mensen te ontmoeten. Probleem is dat ik dan voornamelijk gewone mensen ontmoet, daar heb ik niet veel mee. Ik ben allesbehalve gewoon. Het enig gewone aan mij, is mijn eenzaamheid. Daar schijnen zelfs gewone mensen massaal aan te lijden.