Tussen Halloween en Karnaval,...
De wereld draait door en ik, ... doe even niet mee.Ik ben er wel in geslaagd tijdig naar de huisarts te gaan en het mechanisme op gang te brengen dat er voor moet zorgen dat ik komende week een uitnodiging voor een intake betreffende lichttherapie ga ontvangen en dan moet er iets gaan veranderen. Maar goed ook. Uitslapen doe ik nu al tot half twaalf, als het kan. Echt uitgeslapen ben ik dan nog niet. Helemaal wakker word ik zelfs helemaal niet. Een beetje als een zombie met hoofpijn breng ik mijn dagen door. Het hoogstnodige krijg ik nog wel gedaan, maar vraag niet hoe. Ondertussen vreet ik me het laplazerus, heb de verwarming op vijf staan en nog zit ik te rillen van de kou. Op de automatische piloot ga ik naar de cursus voor ouders met ADHD-kinderen, heb afspraken met medewerkers van de raad voor de kinderbescherming, praat met mensen die me vaag bekend voorkomen, maak ruzie met mijn ex, bewerk mijn sites, doe diverse verrichtingen op internet die er voor moeten zorgen dat de naamsbekendheid van MIDAS PANDORA op den duur grote vormen gaat aannemen, stuur met hetzelfde doel mails naar personen die op de een of ander wijze daar een bijdrage aan kunnen leveren, als ze dat tenminste willen. Allemaal dingen die wel vanuit het achterhoofd geregeld kunnen worden, maar creatief zijn? Zou wel kunnen, maar dan zou ik al die andere zaken moeten laten. En morgen komt 'ie dan weer: De Kroonprins. Door de telefoon had hij een verhaal over dat hij graag een Freddy-kostuum (Nightmare on Elm-street) wil voor Halloween. Nu weet ik niet wat te doen, volgens mij is halloween al geweest (?) Wanneer is halloween? Probleem is; ik heb er het geld niet voor! Hij is pas jarig geweest. Dadelijk is het Sinterklaas, daana Kerstmis, daarna Silvester/Nieuwjaar, dan Sint Maarten of Driekoningen of iets dergelijks, dan Karnaval, en zo gaat dat door. En steeds moeten er dan maar dingen gekocht worden om een en ander te vieren. Daar zijn dus nu Halloween en onlangs Valentijn, bijgekomen. Veel scholen vieren nu ook het Suikerfeest. Hoe moet dat verder, komen daar binnekort ook Bar Mitswa, Loi Kratong, of Songkran bij? En het Chinese Nieuwjaar, het Grote-Gaten-in-de-Neus-Feest van de Niassers, het Geitenneukerswallhalla van weer een andere bevolkingsgroep, het Mona-Toetje-van-de-Maand-festijn, enz.? Betekent globalisering dat er in de toekomst iedere dag feest is? Houdt er dan niemand rekening met uitgeputte ouders? Moeten daar niet eens nodig kamervragen over gesteld worden? Ik denk dat ik morgen eens een ernstig gesprek ga voeren met mij zoon! Vreemd orgaan, de hersens van een winterdepressieveling! Je ligt op de bank en er gaan een aantal dingen door je hoofd; daar zou je een stukje over kunnen schrijven. Dan zit je achter je computer en zitten er opeens alleen maar gaten in je verhaal. Of eigenlijk is het hele verhaal één groot gat, met hier en daar de herinnering aan een stuk informatie. Kom op MIDAS, zo wordt je nooit beroemd! Ik ga maar even opslaan en morgen zien we dan wel weer verder. 'sNachts doe ik dan geen oog dicht. Het tok,tok,tok van de klok, het geloei van de wind, gesuis van de ventilatie en geratel van de koelkast, zijn allemaal levensecht. Bovenburen lopen met harde schoenen over je plafond, spoelen hun wc door, slaan met deuren. De stampot met sperzieboontjes veroorzaakt een steen in mijn maag. Verderop proberen opgekropte gassen vergeefts langs een verstopping te geraken. De ouwe-mannetjes-ziekte dwingt me soms het bed uit om een lauwwarme druppeltjesregen te sproeien. Ik draai van links naar rechts en van rechts naar links. Mijn lichaam voelt alsof er tien koppen sterke koffie direct in mijn aderen zijn gespoten. Het wordt later en later. In het holst van de nacht begint er buiten, op de begane grond diep onder me, iemand woedend te schreeuwen, beter brullen. Het houdt niet op. Ik versta woorden als "kut", "moord" in voornamelijk dierlijke klanken. Het duurt lang. Mijn hart pompt als gekgeworden. Langzaam verplaatst het geluid zich rondom het gebouw, en later tussen andere gebouwen op afstand, geleidelijk sterft het uit, om af en toe, na lange tijd, toch weer in vlagen, gedragen door de wind, terug te keren. Gebonk, het gebouw trilt er van. Andere stemmen. Mijn gestoorde buurvrouw begint in haar woning op en neer te lopen. Bij het ochtendgloren val ik in een onrustige slaap. Walging. Waar gaat dit allemaal over? Niek Bisscheroux, directeur van de ABK, noemt Maastricht in "Zuiderlucht", het maandblad voor de Maastrichtse culturele elite, een "Oxford aan de Maas". Dat mag zo zijn in zijn perceptie, maar Nico woont ook niet in Daalhof. Vandaag tijdens een wandeling op de "Hoege Fronte" liep ik hem toevallig tegen het lijf. We hadden het nog even over de foto waar hij nogal besmuikt over deed. Ik heb in het grijze verleden nog te maken gehad met de oude Duijsens. Het was in die tijd volstrekt ondenkbaar dat er ooit een directeur van de kunstacademie met blote voeten op een foto in een tijdschrift zou verschijnen! Wat Sammie betreft: Haloween is al lang voorbij. We hebben het zo opgelost dat hij een Freddy-kostuum krijgt voor de karnaval en dat we binnenkort alvast een keer naar "De KarnavalsWierts" in Heerlen gaan om naar de kostuums te kijken. De handen kan hij dan alvast kopen. Doet zich wel meteen het volgende probleem voor: Ik heb lang geleden wel eens een paar keer een stukje uit Nightmare gezien en had er nogal humoristische herinneringen van. Maar bij het herlezen van het verhaal op Wikepedia, blijkt dat helemaal niet zo onschuldig te zijn en ook de trailer van de 2010 te verschijnen nieuwe aflevering is nogal huiveringwekkend, helemaal niet geschikt voor een jongetje van net zes. Dus daar moeten we dan ook maar eens over praten.