Kunstenaars
Herst, zakken vol bladeren,.... Mijn uitzicht is geweldig. Er zwerven hier altijd wel meeuwen rond, maar de laatste dagen is er een troep van wel honderd die regelmatig fourageert op het grasveld achter de flat. Ik weet niet precies wat ze eten, insectenlaven die uit het grasveld omhoog komen, neem ik aan. Als de wind uit het Oosten Zuid-Oosten komt botst die hier op dit enorme gebouw. Dan kan ie niks anders dan omhoog. Op sommige momenten verheft die troep meeuwen zich dan in de lucht en voert hier vlak voor mijn neus een imponerend ballet uit. Als een zwerm reuzemuggen buitelen ze langs elkaar heen, zonder zichtbaar doel, zonder ophouden. Eentje viel me bijzonder op. Hij, of zij (ja dames, ik let er op!) steeg boven alle anderen uit en bleef minutenlang hangen. Rustig begon hij aan zijn rondjes, zonder ook maar één vleugelslag, zweefde langzaam omlaag en weer omhoog in eindeloze circelvormige beweging. Tientallen minuten verstreken, zonder dat hij zichtbaar hoogte verloor. De troep zwermde langzaam uiteen en dunde uit, verdween geleidelijk aan helemaal uit zicht. Alleen Johnathan bleef op zijn post. Hoog in de lucht, helemaal in zichzelf gekeerd, bezig met het steeds verder perfectioneren van zijn passie. Uiteindelijk een paar vleugelslagen en hij verdween om de hoek van de flat. Ontroerend dat je de oorsprongen van het kunstenaarsschap zo ver in de evolutie terug kunt vervolgen. Over kunstenaars valt veel te zeggen en daar zou deze blog vooral over moeten gaan. Het volgende wil ik nu al kwijt: Toen ik mijn site maakte moest er natuurlijk een soort biografie op. Dat werd een kort verhaal over dat ik vanaf mijn achtste "kunstenaar wilde worden" en pas nu vele tientallen jaren later het besluit nam om me niet meer van dat voornemen te laten afbrengen. Het verhaal van vele zijwegen. Een tamelijk uniek gegeven, dacht ik. Tot ik uit nieuwsgierigheid de biografieën van een aantal andere exto-kunstenaars las. Toen bleek dat dat gegeven van een levenslange verlangen, eigenlijk standaard was voor heel veel kunstenaars of wannabee kunstenaars. Als kunstenaar wordt je geboren. Het is een genetisch bepaalde specialisatie. Kunstenaars hebben altijd deel uitgemaakt van de menselijke samenleving. Ze hadden, en hebben, een taak. De geschiedenis van de mensheid heeft zich voltrokken in lange, in duizenden jarenlange, geleidelijk in elkaar overgaande periodes. De rol van kunstenaars evolueerde mee. Tegenwoordig voltrekken maatschappelijke veranderingen zich schokkend en razendsnel. Dat vereist ook voor kunstenaars een razendsnelle aanpassing aan een steeds wisseld millieu. Dat vergt ook aanpassing van de samenleving en begrip voor een mensentype dat altijd aan het front staat als het gaat om verbeteringen en vernieuwingen. Dat begrip is er niet of weinig. Voor wie belangstelling heeft naar hoe ik denk over kunstenaars, is hier een kleine bibliografie: "Het Trieste der Tropen" van Levi-Straus, "Lila" van Pirsich, "De Rivier die Stroomopwaarst Stroomde" van Calvin. Ik zal hier zeker nog op terug komen.