Mag het licht weer aan?
Mag het licht weer aan? Het is volbracht: Ik ben er in geslaagd mijn zoontje de winter door te loodsen en aan de meeste van zijn wensen te voldoen, ondanks de zware last van de winterdepressie. Als afsluiting hebben we samen carnaval gevierd, dwz: hij is een middagje met zijn scoutinggroep in een feesttent geweest en heeft zich er dapper doorheen geslagen. En gistermiddag zijn we met z'n tweetjes naar de optocht gaan kijken en door de stad gaan lopen, ondanks natte sneeuwbuien. Hij is tevreden, dat is wat telt. Normaal gesproken dringt er direct na Nieuwjaar al iets van licht door in mijn hersens, tgv de toenemende lengte der dagen. Dit jaar heb ik daar weinig van gemerkt. Ik kan me ook niet herinneren dat er ooit zo'n lange winter met zo'n practisch onafgebroken sneeuwperiode is geweest. Ik kan me wel strengere winters herinneren, met dikker sneeuwdekens en steviger ijs, maar zo lang? En al die tijd is het ook bijna onafgebroken bewolkt geweest. Het heeft ongetwijfeld te maken met zonnevlekken activiteit. Meestal duurt het dan tot carnaval eer ik echt weer op gang kom. Nu zal het iets langer duren. Ik schat dat het nog hooguit twee à drie weken duurt eer de temperaturen boven de tien, twaalf graden (voor mij een magische grens) komen. Des al niet te min, slaag ik er nu dus in om weer iets van me te laten horen! Langzaam krabbel ik op en begin weer te denken aan de wereld buiten mijn hol in de rotswand. De afgelopen maanden ben ik vooral bezig geweest met lezen, slapen en gitaarspelen. Dankzij youtube was het minder vervelend dan je zou denken. Vooral de combinatie gitaar en youtube bevalt me erg goed! Ik leer finger-picking, Delta Blues en bestudeer allerhande songs van oa Bob Dylan, Simon & Garfunkel, Leonard Cohen en Robert Johnson. Aanvullende informatie vind ik in de Bieb. Een kort berichtje dus, maar reken er op dat ik er nu weer regelmatig zal zijn. Het licht mag aan!