Kunsttour 2010
I've been around for many, many years. I'm a man of wealth and taste. Pleased to meet you, I hope you gues my name?
Geachte heer Lemmens,
Laat mij beleefd blijven, hier moet een vergissing in het spel zijn,
Mijn naam is MIDAS PANDORA. Ik ben een hardwerkend, getalenteerd kunstenaar, niet de eerste de beste. Mijn werk wordt gemotiveerd door innerlijke drijfveren. Om mijn werk te kunnen blijven maken, moet er brood op de plank. Dat betekent in mijn geval dat er verkocht moet worden.
Woonachtig in Maastricht, ligt het voor de hand dat mijn eerste schreden om mijn werk te exposeren zich richtten tot de lokale galeristen. Hier ving ik echter grotendeels bot, mijn werk is blijkbaar te anders (Ik dacht dat dat juiste een voorwaarde is voor een kunstenaar, maar je bent nooit te jong om te leren!). Ik zal niet tot in het detail ingaan op alle onbeschoftheden die ik op deze bedevaart heb ondergaan, maar trek me de bek niet open!
De KunstTour is dan ook zowat de enige mogelijkheid om in ieder geval èèn keer per jaar je werk in je eigen woonplaats te kunnen presenteren, zonder daarbij langer te hoeven bedelen bij deze beschaafde dames en heren, die zich vooral wentelen in vaagheid, onduidelijkheden en schaamteloze arrogantie. Vandaar mijn inschrijving.
Wie iets wil verkopen, of het kunst is of schoenzolen, krijgt te maken met de regels der marketing, dat mag u bekend zijn. Een dier regels behelst Presentatie, een ander Plaats . Een excelent product verdient een excelente presentatie op een excelente Plaats. Mijn werk is excelent en dient dus op het hoofdpodium, in dit geval de Timmerfabriek. Gezien de doelstellingen van de KunstTour en de aard van mijn werk, zie ik dat niet als een gunst maar als een recht!
Wat uw motivatie is om mijn werk niet te selecteren voor het hoofdpodium en of u zelf de hand in die beslissing hebt, is mij niet bekend (al heb ik donkerbruine vermoedens), maar ik ga vooralsnog uit van een vergissing. Ikzelf vind het in ieder geval volkomen absurd. Mijn werk heeft kwaliteit en onderscheidt zich zeer duidelijk van het overige aanbod. Ik ken niemand anders die op dezelfde wijze te werk gaat, mijn werk is uniek in Nederland, dus zeker in Maastricht. Als u met uw manifestatie een staalkaart wil zijn van hetgeen er in deze regio gepresteerd wordt op het gebied van de kunsten, dan mag MIDAS PANDORA doodgewoon niet ontbreken. Desondaks kiest u liever voor meer van hetzelfde van steeds weer dezelfde figuranten uit steeds weer dezelfde kliekjes.
De wijze waarop u mij uw beslissing mededeelt vind ik stuitend. U stuurt mijn (en een heleboel anderen) een onduidelijke, chaotische, niet direct aan mij gerichtte mail, waar ik na enig gepuzzel uit kan opmaken dat er blijkbaar een groep kunstenaars is die niet geselecteerd zijn voor De Timmerfabriek en dat ik blijkbaar een van die kunstenaars ben. Uit die mail blijkt verder dat zich ergens, in de Holtmeulenstraat een gebouw bevindt waarin een aantal individuen ateliers uitbaten, en uit het verloop van de correspondentie moet ik verder opmaken dat ik als ik dat zou willen en als de uitbaters het zouden toestaan, op èèn van de dagen van de KunstTour, mijn werk zou kunnen exposeren. Verder is de strekking min of meer van: "Zoek het je maar uit!" In ieder geval komt het zo over.
Werk exposeren is voor mij gericht op verkoop en presentatie. Zoals gezegd: Ik ben niet de eerste de beste. Mijn motivatie tot exposeren is niet: "Kijk mama, ik kan tekenen!" Mijn motivatie is mijn werk aan zo veel mogelijk personen te laten zien en de aandacht van de juiste personen te trekken, zodat er zaken gedaan kunnen worden. De door u gesuggereerde locatie voldoet in de verste verte niet aan de eisen om mijn werk op een serieuze manier te presenteren, zowel wat entourage als wat bezoekersaantallen betreft.
Ik hoop dan ook dat u alsnog besluit om mij een plek in De Timmerfabriek te gunnen. Zou dat, om welke reden dan ook, niet mogelijk blijken, dan rest mij niets anders dan mijn verzoek tot deelnamen aan de KunstTour in te trekken. Volgend jaar zal ik me dan eventueel weer aanmelden en als ik dan weer met een kluitje in het riet gestuurd word, dan zal ik da als een persoonlijke belediging beschouwen. Vooralsnog heb ik mijn uiterste best gedaan om zo vriendelijk mogelijk te blijven.
Ik wens u net zo'n fijne dag als u mij wenst,
MIDAS PANDORA