Activiteit waargenomen ...
Sinds enige tijd loop ik met het vage plan ook ruimtelijk werk te gaan maken naast mijn schilderwerk. Dus trok ik de stoute schoenen aan en vroeg Jelly van Kranen om een privé-workshop keramiek. Zo geschiedde. Verleden week bracht ik een middag door in haar atelier in het mooie Gulpen en werd daar ingeweid in de geheimen der kleivreters. Ik was meteen verkocht! Ter zijner tijd zal ik zeker beginnen met het vervaardigen van keramiek. Eerst nog even een paar vervolgworkshops, betrefende het bakken, glazuren en stoken, dan ben ik er helemaal klaar voor. Wel een reden te meer om uit te zien naar een eigen atelier. Hopen dat die gasten van Het Landbouwbelang over de brug komen, zodat ik daar mijn intrek mag nemen. Mijn ezel, die ouwe trouwe strijdmakker is eindelijk ook gerepareerd en ik heb er zelfs nog een bij gekregen, zodat er nu twee ezels voor me klaar staan. Ezeltjes strek je! Dat moet wel op een mooie productie uitlopen. Veel tijd heb ik afgelopen jaar doorgebracht met m'n gitaar. Dacht ik m'n eerste lesboek fingerpicking in drie maanden wel te kunnen doornemen, uiteindelijk heb ik er negen maanden over gedaan. Het is erg taaie materie. Je kunt het gerust een loopgravenoorlog noemen. Iedere maat, iedere noot, moet je werkelijk bevechten. En het is vooral een gevecht met jezelf. Had ik dat in het begin geweten, ik weet niet of ik er dan aan begonnen was! Maar goed, ik hou er niet van halverwege op te geven,dus gaan we gewoon gestaag verder. Volgende week begin ik eindelijk aan deel twee, daar zal ik ook wel een jaartje zoet mee zijn vermoed ik. So what, over een paar jaar kan ik goed gitaar spelen. Dan ben ik zestig. Als ik negentig word, heb ik er nog dertig jaar plezier van. Hoe ouder je word, hoe meer je tot de conclusie komt dat zelfrealisatie het enige is waar je je hele leven mee vooruit kunt. Dat en de liefde, echte liefde. Gaan we open deuren intrappen?!