An Introduction
KUNST KAN NIET ZONDER KEUZE'S.
Kunst is iets waar je langzaam in groeit en verandert. Mensen die er niet dagelijks mee te maken hebben en er niet hun leven lang mee bezig zijn, komen er door in verwarring: Wat is kunst, wat niet, wat heeft waarde, wat niet, etc..? Voor velen is het een onontwarbare brij. Als je van kunst houdt, of er belangstelling voor hebt, is dan alle kunst waardevol, moet je alle kunst waarderen? Leken komen er niet uit. Vaak geven ze het gewoon op en denken dat alles wat het predicaat kunst draagt, waarde heeft. Vaak hanteert men het idee dat het feit dat iemand iets gemaakt heeft, vanzelf al betekent dat het waarde heeft. Dat klopt natuurlijk ook wel. Voor de maker heeft het waarde; in ieder geval had het maken ervan waarde. In een bepaalde context heeft het altijd waarde. Je kunt er altijd wel iets van afleiden, het zien als een uiting van "iets". Maar dat is niet voldoende. Als alles waarde heeft, dan is die waarde gelijk nul. Vaak sta ik versteld van de keuzes die anderen maken, maar realiseer me wel dat ik in eerdere stadia die keuze's ook heb gemaakt.
Komen kunstenaars en kunstkenners er uit?
Er zijn absolute criteria en relatieve criteria. En er zijn allerhande hele kleine facties, die elkaar te vuur en te zwaard bevechten. Al die ismen die elkaar tegenspreken. Er zijn kwaliteitscriteria die je kunt hanteren. In hoeverre slaagt een kunstenaar precies datgene weer te geven wat hij beoogt? In hoeverre bepaalt hij precies wat hij bij een ander "los" maakt. In hoeverre heeft hij voldoende inzicht in het toeval om dat ook een plaats te geven, inplaats van door het toeval voor een voldongen feit geplaatst te worden. Als ik een pot verf omstoot en ik vind de vlek die daardoor ontstaat mooi of interessant of veelbetekenend of expressief etc.. Kan ik het dan kunst noemen? En een aangespoeld stuk wrakhout? Met dat soort vragen kun je je bezig houden.
Ook de kunsthandel en het galeriewezen is geen homogene massa. Er zijn ook hier diverse werelden. Het is goed die werelden te kennen en je keuze te maken. Waar hoor je bij, wat interesseert je niet. Moet een zwemmer ook bezeten zijn van handbal omdat het allebei sporten zijn of mag hij rustig zeggen: "Geef mijn portie maar aan fikkie!"
Ik ben MIDAS PANDORA. In mijn wereld ben ik topkunstenaar. Er zijn kunstenaars die ik duld als collega's van gelijke rang en orde. Er zijn er zelfs die ik benijd en (misschien) nog wel beter vind dan mezelf, maar dat zijn er niet veel. Picasso, De Kooning, Bacon, om er een paar te noemen. Dan heb je de kunstenaars uit de andere universa, universa waar ik niet in geïnteresseerd ben maar waar ik van aanneem dat ze waarschijnlijk in absolute zin wel waarde hebben. Kunstenaars als Duchamps, Serra, Sol Le Wit. etc.. En dan heb je er een heleboel, zowel in mijn eigen universum als in de andere, die ik gewoon als mindere broeders beschouw. Dat mag mensen tegen het hoofd stoten. Het idee leeft dat kunst verbroedert en wars is van competitie. Niets is minder waar. Er kan geen kunst zijn zonder competitie. Als mensen hebben we allemaal dezelfde waarde, als kunstenaar niet.
Voor mijzelf is het niet moeilijk mijn positie te bepalen. Voor mij is het duidelijk wie de meerdere en de mindere broeders zijn in mijn universum. In het werk van mindere broeders, ontwaar ik doogewoon de mindere stadia uit mijn eigen ontwikkeling. voor een leek is dat moeilijker, hij heeft die ontwikkeling nog niet doorgemaakt en herkent de diverse fase's niet. De meerdere broeders herken in in waar ik naar streef en daarmee bedoel ik niet hun stijl.
Als kunstenaar duld ik geen tegenspraak, althans niet van leken of mindere broeders. Ik heb een lange weg afgelegd en weet wie ik ben.
I've been around for a long long time. I'm a man of wealth and taste. I'm pleased to meet you, I hope you gues my name!