Mijn Zoon .....
Sammie had de hele winter al gezeurd: "Kom nou papa, we gaan buiten voetballen!" Ik wist er altijd wel langs te komen. Het was te koud, het gras was nat, modder, etc.. Maar die dag kon ik geen smoesjes meer verzinnen. Het was stralend weer en we gingen dan ook met de plastic spongebob-bal, naar beneden om op het grasveld wat schoppen tegen het gele geval te geven. Ik had al gewaarschuwd: "Rennen ga ik niet, daar ben ik te oud voor!"
Zo waren we zeker drie uur bezig. Sammie ging er vol tegen aan. Af en toe lasten we een pauze in. Tijdens een van die pauzes kwam het gesprek op voetbal en ik legde hem uit dat ik nooit belangstelling voor voetbal had gehad en dat een deel van de verklaring daarvoor was, dat ik op mijn zevende een bril kreeg en m'n ouders me toen verboden om te voetballen. Brillen kosten immers geld, die moeten dus heel blijven.
Sammie maakte een gedachtensprongetje en vroeg: "Waarom liet je je ogen dan niet laseren?" Natuurlijk legde ik hem uit dat laseren toen nog helemaal niet bestond. "En, waarom doe je het dan nu niet?" "Nou, het is nogal duur, het kost zeker een paar duizend euro, en die heb ik niet. Misschien over een tijdje, als ik ooit wat meer geld heb. Dan kan ik meteen mijn tanden recht laten zetten."
Sammie begon plotseling te gloeien. Er kwam echt een gloed over hem heen, alsof er van binnen een lampje ging branden, en hij stak enthousiast zijn vinger halverwege omhoog: "En daar ga ik voor zorgen!"
"Hoe bedoel je?"
Nou, ik wordt een heel goeie voetballer en daar ga ik veel geld mee verdienen. En dan ga ik voor jou en mama zorgen, zodat jullie wat jonger uit blijven zien!"
Het bracht een soort aha-erlebnis bij me teweeg. Ik was destijds ongeveer op dezelfde leeftijd toen ik "Man Met Gouden Helm" zag en wist: "Ik word schilder!"
Dus, nou ja, voor mij hoeft hij geen voetballer te worden, Ik kan wel voor mezelf zorgen. En ik dacht eigenlijk meer in de richting van drummer of bioloog. Gezien zijn vastbeslotenheid, zou het me niks verwonderen als zijn voorspelling nog uitkomt ook.
Maar, het meest ontroerde me natuurlijk nog zijn wens om voor mij en zijn moeder te willen zorgen. Wie wil er niet zo'n zoon!